,,Jij moet je doodschamen,” zei hij en vervolgde zonder blikken en blozen met: ,,Jij discrimineert.”
Ik dook toch maar achter die boom, want die aantijging beangstigde me. Ik reageerde nog wel even:
,,Ik? Een discriminator? Ik geef vrijwillig taalles aan mensen tijdens de Taalinloop van het Taalhuis. Ik discrimineer niet!”, klonk ik ernstig gramstorig. Nee, gebelgd.*
,,Dat ben je wel. Want je maakt wel foto’s van verschillende tulpen, maar van geen enkele narcis.”
,,Klopt. Ik vind narcissen stom. Maar even. Serieus? Neem jij het op voor een bloem? Nou ja, niet voor één enkele bloem, maar voor een heleboel narcissen die as we speak in Houten bloeien. Wat schattig. Mag ik nu achter de boom vandaan?”
,,Nee.”
Nep
Wat betreft de narcis: sorry. Ik vind het een rare bloem. Duiden kan ik het niet, maar ze komen nogal nep, gemaakt, onnatuurlijk en gemanipuleerd op me over. Alsof ze nooit zo bedoeld waren. Met hun gele blaadjes en toetertje in het midden. Ik mis geluid. En dat schrijf ik schaamteloos over deze bloemsoort, terwijl ik bekend sta als bloemliefhebber. Nee, bloemvereeuwiger. Marcel verzucht een paar keer per wandeling:
,,En daar ziet ze weer een bloem." Met een 'klik’ uit mijn phone.
Prompt diepte Marcel zijn phone uit zijn kontzak op.
,,Daar gaan we weer,” jammerde ik. ,,Hij moet weer zo nodig opzoeken of iets van mijn verhaal mogelijk waar is. Of die bloemen nep zijn of zo. Nou stop dan maar met zoeken op wijsneus Google. Ik weet heus wel dat ze niet nep zijn. Kijk, ze staan hier voor me. Voel eens hoe echt ze zijn.” Ik stapte achter de boom vandaan en voelde aan een narcis. ,,Hij oogt nep. Maar voor de sake of my mariage, hier, kijk, ik maak een foto ‘klik’ van deze narcis. Ben je nu blij?”
,,Nee! Ik ben niet blij,” klonk hij onverwacht teleurgesteld terwijl hij naar zijn scherm keek. Ik sprong van schik weer achter de boom.
,,Ik begrijp het niet. Hoezo ben je niet blij? Ik maakte een foto van die narcisjes,” wees ik naar het bosje bloemen. ,,Ik bewijs de bloemsoort niet langer te discrimineren. Is het wéér niet goed.”
,,Ja, nee, ik lees hier dat de wilde soort veredeld is.”
,,Joh, ik versta je niet zo goed, ver wat?”
,,Verbeterd.”
,,Tada! Zie je? Ge-ma-ni-pu-leerd! Ik wist het,” klonk ik met veel nadruk.
Meningsvrijheid
Stil! Natuurlijk weet ik dat tulpen ook veredeld worden en vast en zeker in veel grotere mate dan de narcis. Er bestaan vast en zeker meer tulpensoorten dan narcissoorten. En toch serveer ik die tulpen niet op dezelfde manier af als de andere soort.
Gelukkig leef ik in een vrij land en mag ik mijn mening hebben. Laten we dat zo houden en er geen relaties om laten breken. Verschil mag er zijn. Het gaat om leven en laten leven met verschillende smaken, kleuren, ideeën en bloemen naast elkaar. Hoe fijn kan het zijn als we vriendelijk blijven.
Zoals Marcel en ik daar bij die boom. Nou ja, ik er achter.
Leed
,,Daar gaan we weer,” jammerde ik. ,,Hij moet weer zo nodig opzoeken of iets van mijn verhaal mogelijk waar is. Of die bloemen nep zijn of zo. Nou stop dan maar met zoeken op wijsneus Google. Ik weet heus wel dat ze niet nep zijn. Kijk, ze staan hier voor me. Voel eens hoe echt ze zijn.” Ik stapte achter de boom vandaan en voelde aan een narcis. ,,Hij oogt nep. Maar voor de sake of my mariage, hier, kijk, ik maak een foto ‘klik’ van deze narcis. Ben je nu blij?”
,,Nee! Ik ben niet blij,” klonk hij onverwacht teleurgesteld terwijl hij naar zijn scherm keek. Ik sprong van schik weer achter de boom.
,,Ik begrijp het niet. Hoezo ben je niet blij? Ik maakte een foto van die narcisjes,” wees ik naar het bosje bloemen. ,,Ik bewijs de bloemsoort niet langer te discrimineren. Is het wéér niet goed.”
,,Ja, nee, ik lees hier dat de wilde soort veredeld is.”
,,Joh, ik versta je niet zo goed, ver wat?”
,,Verbeterd.”
,,Tada! Zie je? Ge-ma-ni-pu-leerd! Ik wist het,” klonk ik met veel nadruk.
Meningsvrijheid
Stil! Natuurlijk weet ik dat tulpen ook veredeld worden en vast en zeker in veel grotere mate dan de narcis. Er bestaan vast en zeker meer tulpensoorten dan narcissoorten. En toch serveer ik die tulpen niet op dezelfde manier af als de andere soort.
Gelukkig leef ik in een vrij land en mag ik mijn mening hebben. Laten we dat zo houden en er geen relaties om laten breken. Verschil mag er zijn. Het gaat om leven en laten leven met verschillende smaken, kleuren, ideeën en bloemen naast elkaar. Hoe fijn kan het zijn als we vriendelijk blijven.
Zoals Marcel en ik daar bij die boom. Nou ja, ik er achter.
Leed
Al ontdekte ik sneller dan deze woorden op het scherm verschijnen dat Marcels frustratie om mijn narcissenweerzin diep zat. Met een eerste stap van achter de boom vandaan, want ik dacht goed te zijn met Marcel, vroeg hij onverwacht diep misnoegd:
,,Wat hebben ze je eigenlijk aangedaan?”
,,Wie?”
,,Die narcissen.”
,,Oh, zijn we daar weer.” Ik stapte terug achter de boom. ,,Nou, ze groeiden eens zo hoog dat de bladeren en stelen me voorbij groeiden en zich om me heen wikkelden. Ze verstikten me bijna…”
,,Wat hebben ze je eigenlijk aangedaan?”
,,Wie?”
,,Die narcissen.”
,,Oh, zijn we daar weer.” Ik stapte terug achter de boom. ,,Nou, ze groeiden eens zo hoog dat de bladeren en stelen me voorbij groeiden en zich om me heen wikkelden. Ze verstikten me bijna…”
,,En toen werd je wakker uit je nachtmerrie.”
,,Ja, dat was een hele enge droom. Sindsdien ben ik bang voor die bloemen.”
,,Net als die droom over een enge mannen achter een boom?”
,,Ja! Je begrijpt me,” klonk ik blij.
,,Nou, kijk nu eens wie er nu achter een boom staat.”
,,Ja, dat was een hele enge droom. Sindsdien ben ik bang voor die bloemen.”
,,Net als die droom over een enge mannen achter een boom?”
,,Ja! Je begrijpt me,” klonk ik blij.
,,Nou, kijk nu eens wie er nu achter een boom staat.”
* 'gramstorig en gebelgd' zijn in mijn ogen leukere synoniemen van verbolgen. Weer een paar nieuwe woorden geleerd. ;)
Schrijfs,
Irene
